Een verdachte behandeling voor hondsdolheid



Hondsdolheid was een echte plaag in het Europa van de jaren 1700, dus de artsen hielden er rekening mee. Wie in die tijd door een hondsdolle hond werd gebeten, had helaas weinig overlevingskansen.

Pas in 1885, toen Louis Pasteur en Émile Roux een vaccin ontwikkelden, werd hondsdolheid enigszins onder controle gebracht.

Tientallen jaren voor de doorbraak van Pasteur en Roux, was het het Boek der Ziekten dat patiënten hoop gaf.

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan

Werkte deze 18e eeuwse remedie? Het is onwaarschijnlijk.

Er werd voorgesteld om 40 korrels gemalen levermos en 20 korrels peper te nemen in een halve liter melk... neem deze hoeveelheid vier ochtenden achtereen, gebruik dan om de dag een koud bad, een maand lang.


Een andere manier was een behandeling met rauw kalfsvlees.



Hoewel de Romeinen hun tijd ver vooruit waren - kijk bijvoorbeeld maar naar hun architectuur - hadden zij toch een aantal gekke ideeën over medische praktijken.

Eén zo'n methode was een poging om hondsdolheid te genezen als iemand door een dolle hond was gebeten.

Sommige artsen uit die tijd raadden aan de wond te openen en er een stuk rauw kalfsvlees op te leggen.


De patiënt kreeg een dieet voorgeschreven van varkensvet en kalk en een medicinaal brouwsel van wijn en gekookte dassenmest.

Natuurlijk, hondsdolheid is smerig, maar deze "kuur" was ook niet al te aangenaam!

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan