Céramique is een woonwijk in het centrum van Maastricht en is in de jaren 1990 en 2000 gebouwd op de terreinen van de voormalige aardewerkfabriek Societe Céramique.

Het verwierf grote bekendheid vanwege de vele internationaal bekende architecten die aan de totstandkoming meewerkten.

De woon- en kantorenwijk telt enkele belangrijke culturele voorzieningen, het Bonnefanten Museum, het MECC en het Provinciehuis.

Céramique is officieel een deel van Wyck, hoewel het vaak als een aparte wijk of buurt wordt beschouwd.

De naam van de wijk is ontleend aan de aardewerkfabriek, Maastrichts aardewerk is de verzamelnaam voor voorwerpen van porselein en aardewerk, die vanaf circa 1835 op industriële wijze vervaardigd zijn in de Nederlandse stad Maastricht. Het gaat daarbij om producten van de aardewerkfabrieken van P. Regout & Co./De Sphinx, Clermont & Chainaye, N.A. die daar vanaf 1863 was gevestigd.

De fabrieksopstallen van de Société Céramique werden gesloopt en er vond archeologisch onderzoek plaats.

Daarbij werden delen van de zuidelijke stadsmuur van Wyck opgegraven, waaronder de Recentoren aan de Maas en het bastion Parma op de zuidoostelijke punt van de stadsmuur.

Sommige muurresten konden in het ontwerp van het Charles Eyckpark en in een gracht langs het Centre Céramique worden ingepast.

Céramiquese Straatnamen (Lunetten):

         

Genoemd naar de aardewerkfabriek die Petrus Regout (1801-1878) in 1836 oprichtte.


In 1902 richtte Louis Regout (1832- 1905) de glasfabriek Stella op aan de Noordzijde van het spoorwegemplacement, dat toen nog grotendeels in Meerssen lag.


Genoemd naar het daar gelegen rondeel uit 1485 in de tweede omwalling van Wyck.


Charles Hubert Eyck (1897-1983), geboren te Meerssen, schilder, tekenaar, lithograaf, kunstnijveraar, architect, beeldhouwer, glazenier en keramist. Hij begon zijn loopbaan als keramiekschilder maar werd later vooral bekend om zijn monumentale kunst in kerken en openbare gebouwen.


Nicolaas Jozef Hubertus Levigne (1905-1989) schilder, aquarelleur, tekenaar, etser, graveur en lithograaf, was verbonden aan de Société Céramique als graveur/ontwerper.


Rema is een door Alfred Regout (1858-1935) in 1888 opgerichte vloertegelfabriek, die na 1945 werd overgenomen door de Mosa.

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan

In deze buurt lag de aardewerkfabriek van de Société Céramique.


Winand Nicolas Clermont (1802-1879), geboren te Maastricht, was samen met zijn zwager Charles Chainaye stichter van de aardewerkfabriek Clermont en Chainaye (1850-1859), een voorganger van de Société Céramique en een pleitbezorger voor een spoorverbinding met Aken.


De Maaspuntweg heeft de naam gekregen van de op deze weg staande Maaspunttoren, die in 1911 is gebouwd op de overblijfselen van de eerdere Maaspunttoren.


Guillaume Serpenti (1906-1982) was naast zijn functie als hoofd van de decoratie-afdeling bij 'de Sphinx' ook kunstschilder.


Willem Frederik (Wim) Duisenberg was een Nederlands politicus en bankier. Van 1982 tot 1997 was Duisenberg president van de Nederlandsche Bank.


Edmond Bellefroid (1893-1971), geboren te Maastricht, was kunstschilder, keramisch en industrieel ontwerper.


Petrus Egidius Daems (1911-1982), geboren te Maastricht, was schilder- keramist, ontwerper bij de Sphinxfabrieken en docent aan de Maastrichtse Stadsacademie.


         

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan


Louis Regout (1832-1905), zoon van Petrus Regout (1801-1878), richtte in 1883 een eigen porseleinfabriek op, de latere MOSA.

         

Genoemd naar vader Pierre (1861-1921) en de zonen Louis (1887-1959), Jef (1892-1971) en Fons (1903-1963) Sonneville, allen graveurs bij de Sphinx of Céramique.


Auguste Camille Marie Zeguers (1907-1987) zette in 1954 op de Mosa een silkscreenafdeling (zeefdruk) op nodig voor de vervaardiging van vignetten op aardewerk.


Nicolaas Antoon Bosch (1797-1857) is stichter van een aardewerkfabriek in de Wycker Grachtstraat, opgericht in 1853 en 1867 buiten werking tengevolge van een brand.


De in 1825 in de Jodenstraat door Petrus Regout gevestigde slijperij van kristal fuseerde in 1925 met de kristalfabriek Stella tot de Kristalunie.


Genoemd naar het in 1992 gesloten Verdrag van Maastricht.