VRUNDSCHAP

De vrundschap is de schoenste gaof
Die God de minsekinder gaof.

't Is op de rouwe wereldweeg
De staar van 't klaorste zèlverleech.

Wie dèks, door leefdestörm geknak,
Is 't minsenhart de mood gezak;

Et leve tuint en weustenij,
Gei blömke op de dorre hei!

Mer schijnt daan ins de vrundschapsstraol,
Daan is 't of klink en hiemelstaol.

Daan weurt dat hart dat waos verwoes
Weer levetig in neuien troes.

De minsehaat dee wiik terùk,
En 't hart dat smaak e stèl gelùk.


October 1862.

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan