Beter online shoppen dan stadten

Stadten. Raar woord, raar iets. Je doet het als je je verveelt. Beetje rondstruinen, winkeltje in, winkeltje uit. Ergens een drankje drinken en dan weer verder, andere winkeltjes in en uit.



Paar dingetjes passen, niets past. Nog meer dingetjes passen die ook allemaal niet blijken te passen. Omdat je niet met lege handen wilt thuiskomen koop je voor € 7,95 een bundel sokken, die je de hele zomer niet aankunt en waarvan je het bestaan in oktober alweer bent vergeten.

Ik heb een haat/liefdeverhouding met stadten. De ene keer vind ik het geweldig, de andere keer word ik er depressief van. In tijden van uitverkoop geldt dat nog sterker: of ik ben helemaal lyrisch of je kunt me echt opvegen. Stadten in de uitverkoop is ook alleen een succes als je niets nodig hebt. Als je steeds wacht tot de uitverkoop om een nieuwe spijkerbroek aan te schaffen, is de kans dat je slaagt nihil. Maar als je al zwemt in de leuke kleren dan zie je alleen maar meer dingen die ook nog eens voor je gemáákt lijken.

Deze zomer lijkt voor mij een drama te worden wat leuke zomerjurkjes betreft. Ik heb er vandaag (sale!) een stuk of tien aan gehad. Allemaal niks. De een te strak in de taille en zo ruim aan de bovenkant dat je op twee kilometer afstand al ziet wat voor vlees ik in de kuip heb. De ander juist perfect aansluitend maar met zo’n A-lijn dat mensen denken dat je vijf maanden zwanger bent. Weer een ander zat perfect maar was alleen nog verkrijgbaar in schreeuwende fluorkleurtjes en van nummertje vier hing uitsluitend maat kano nog in grote hoeveelheden in de rekken.

Plan B dan: een leuk topje met een leuk rokje. Alleen zag ik niets dat ik leuker vond dan wat ik thuis al in de kast heb hangen. En waarom zetten die ontwerpers alleen horizontale strepen op topjes en niet op rokjes? Want ik wil juist dat mijn heupen wat breder lijken en die bovenkant daar hoeft van mij niet zo de nadruk op. Vermoeiend. Met weer een hele berg kleding en nog maar een klein beetje hoop sta ik in het zoveelste warme, zweterige pashokje voor de vierendertigste keer mijn schoenen uit te doen zodat ik mijn skinny jeans kan uittrekken.

Als ik in mijn hokje met rok nummer twee en top nummer drie ineens omringd word door een serie schreeuwerige meisjes van vijftien (’ik ben bijna zestien, hoor!’) heb ik er genoeg van. Stilletjes imiteer ik die hockeyneuze accenten en trek snel mijn broek en schoenen weer aan. Stadten is alleen leuk als je met tien vriendinnen kunt zitten beppen over zal ik toch maar die doen of toch maar niet of want Sanne heeft ook die maar dan in roze dus als ik dan camel neem dan bladiebla. In je eentje is er niks aan. Ik ga weer naar huis, ik bestel wel wat via internet.


Tags: kleren, online, passen, shoppen, stadten, winkelen


Klik hier om naar de vorige pagina te gaan