Riik en Erm
Wie menig bl÷mke was en greuit
Al in de zonneschiin!
Dat lach en wink, dat pr˛nk en bleuit
In kleurkes en satiin.
En 't w÷rremke dat steit teveur
En zuut et dreuvig aon,
En veur die schjoen en riike kleur
Liet un jalouse traon.
Dao wŕit de bijs!~ en 't bl÷mke vŔlt
Bekleend, geknak, ontkleurd;
En `t w÷rremke wat zich kroepend hŔlt,
Dat blijf ˛naongereurd.

Juni 1861.

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan