Riik en Erm
Wie menig blömke was en greuit
Al in de zonneschiin!
Dat lach en wink, dat prònk en bleuit
In kleurkes en satiin.
En 't wörremke dat steit teveur
En zuut et dreuvig aon,
En veur die schjoen en riike kleur
Liet un jalouse traon.
Dao wêit de bijs!~ en 't blömke vèlt
Bekleend, geknak, ontkleurd;
En `t wörremke wat zich kroepend hèlt,
Dat blijf ònaongereurd.

Juni 1861.

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan