November


November is tao mŔt ze kŕielik grijne;
De loch die is griis en de wind dee is vrie;
Et daagleech tat spooit zich um kort mer te schijnen
En wolke die dreige mŔt fl÷kskes vaan snie.

Veurbij is den tiid, wie de zon he¨re zegen
In goud aon de velder zoe rikelik brach,
Wie alles wat leefde dat lachde he¨r tege,
De lach vaan un broed nao un houweliksnach.

Boe ziin noe de vinke, de mieskes, de merels,
Die zingend en springend vaan l¨stigheid zaat,
Zich laofden en dr˛nke de glinsterende perels,
Die 's m÷rreges beefden aon blom en aon blaad?

Gei goud mie in 't veld, geine zaank is gebleve,
De blajer die valle verdord vaan de buim;
En veer daan, veer vraoge, tr¨kzeende op eus leve:
Boe ziin noe eus vreugjaor, eus zonnige druim?

1 november 1885.

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan