Kos et toch altiid zoe blive!

De zon is zoe lekker, gei bleedje wat beef,
Gein rimpels op 't beekske ze drive;
De vgelkes zingen en 't veld is zoe leef;
Ao! Ks et toch altiid zoe blive!

Es fnkelt in glazer de schuimende wiin
En lstig gedachte zich wrive,
Daan straolt et plezeer zene lokkende schiin;
Ao! Ks et toch altiid zoe blive!

Wie zeut is de loch in en zomerse nach,
Gein wolken aon hiemel die drive,
De stare die knikke zoe leefderig zach;
Ao! Ks et toch altiid zoe blive!

Men leesten is jnk en hur ogskes ziin blouw;
Gein pen kin her schoenheid beschrive,
Her hart is veur mich, en ich bin her zoe trouw;
Ao! Ks et toch altiid zoe blive!

1 Augustus 1863.

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan