Hoi,

Ons verhaal over Rome

Op 30 april 2010 gingen wij, Toos, Thom, Martijn en Aukje, een paar dagen naar Rome. De reis begon met een vrij korte rit naar Düsseldorf. Na een uurtje prutsen met de navigatie, kwamen we dan eindelijk aan op het vliegveld van Düsseldorf.
Nu moesten we de auto nog kwijt. Toos had onderzocht dat er vlakbij het vliegveld een goedkopere parkeerplaats was dan die van het vliegveld zelf. Het was bijna de helft minder en dat was ook te merken. De auto's werden door het personeel zelf ingeparkeerd. Het werd op een nogal kenmerkende manier gedaan, een manier dat ze ervoor zorgden dat je zonder het personeel je auto ook niet terug kreeg.

De auto stond geparkeerd en nu was het dus tijd om eens te gaan inchecken. Dus wij gingen met de shuttlebus van de parkeerplaats naar het vliegveld.
We hadden al snel de incheckbalie gevonden en konden onze bagage dus kwijt. Eenmaal ingecheckt moesten we door de douane, dit verliep voor iedereen gelukkig soepel aangezien we geen groentjes meer waren. Iedereen deed zijn/haar ijzerwaren netjes in het bakje en kon dus zonder piep door het poortje. Eenmaal door de douane was het nog een uurtje wachten tot het vliegtuig ons naar Italie zou brengen. Toen we eindelijk het vliegtuig in mochten ging het allemaal vrij snel. Het is tenslotte maar anderhalf uur vliegen naar Rome.

Na een rustige en slaapverwekkende vliegreis kwamen we om half 11 s'avonds aan in de stad waar schijnbaar meer dan alleen wegen naartoe leiden. Bij aankomst stond onze taxichauffeur, die verdacht veel op een maffioso leek, met een naambordje op ons te wachten.  Hij was misschien niet van de maffia, maar hij reed wel alsof we in een achtervolging zaten. Toen we aankwamen bij het appartement waren we dus weer klaarwakker. Het slapen duurde dus even, maar ging prima in ons oubollige appartement. Deze ouderwetse sfeer zorgde ervoor dat we snel slaap kregen.

De volgende ochtend gingen we al vroeg de deur uit. Het was ontzettend warm en zonnig en het beloofde een dag vol bezichtigingen te worden. Helaas was het niet een dag vol bezichtigingen, maar vooral een dag vol met mensen. Het bleek "primo maggio" te zijn, een feestdag bij de oh zo vriendelijke Italianen.
Een prettige bijkomstigheid was dat alle musea e.d. maar 1 euro kostten. We gingen dus in volle vaart langs alle bezichtigingen in de buurt van het appartement, het Colosseum, Forum Romanum, etc. Voor we het wisten kwamen we na een flinke wandeling door de stad aan bij de Spaanse trappen, tenminste dat dachten we.
De Spaanse trappen waren niet te zien, wel was er een zee van mensen te zien. Een enorme kudde toeristen bedekte de trap als een stuk tapijt. Wij waren hier een beetje van geschrokken maar lieten ons niet uit het veld slaan. We zagen een terras bovenaan de trappen en we moesten en zouden dat halen. Na een gevecht met de kudde kwamen we moe en bezweet op het terras aan en zijn we flink aan het water gegaan.
Een uur of 2 later hadden we de moed weer gevonden en besloten we om de Trevi fontein te bezoeken. Hier bleek het helaas niet veel anders te zijn. Weer een zee mensen die het zicht nogal troebel maakte. Maar wij waren vastberaden om Rome te zien en dat deden we ook, dus gewoon de menigte negeren.

Onderweg naar de fontein zagen we een supermarkt. We hadden besloten om de eerste avond zelf wat te koken en op het dakterras van het appartement te gaan eten. Na het eten gingen we weer naar de Trevi fontein. Het schijnt dat deze s'avonds prachtig verlicht is. Degene die ons daarop wees had gelijk. Het was een prachtig schouwspel van klotsend verlicht water in combinatie met de drukte van de mensen erom heen.

De tweede dag kwam iemand met een prachtig plan om scooters te huren en een beetje buiten Rome te gaan touren.
Voordat we op de brommers stapten leek het een leuk plan,


het weer zat mee,
het was zondag, dus rustiger op de weg.
Na ongeveer een uur rijden richting de zee (30 km), waren we nog steeds Rome niet uit.
Het verkeer werd drukker en de auto's reden steeds sneller. Op een gegeven moment leek de weg waar we op zaten verdacht veel op een snelweg en we besloten om maar zo snel mogelijk ergens te stoppen en een nieuwe route uit te stippelen. Na een lange tijd rond rijden kwamen we tot de beslissing dat dit niet echt een succes was. Dus we probeerden onze weg terug te vinden en de scooters maar in te leveren. Uiteindelijk hebben we 4 uur op de brommers gezeten en zijn we niet verder dan 10km van het centrum gekomen.
Tegen de tijd dat we weer klaar waren om verder te gaan, was het alweer etenstijd en kwamen we heel toevallig een druk restaurantje met een uitklapbaar terras. D.w.z dat hoe meer mensen er kwamen eten hoe meer tafels erbij kwamen en hoe smaller de weg werd.
Niet erg normaal als je de strenge terrasregels van Nederland bent gewend, waar iedereen zijn eigen stukje van de stoep heeft en daar niet buiten mag. Ondanks de chaos was het eten heel erg lekker. Schijnbaar echt traditioneel Italiaans.

De volgende dag zouden we het winkelgedeelte van Rome gaan ontdekken.
Dit bleek veel groter te zijn dan we verwacht hadden. Er was ontzettend veel te krijgen van sokken tot maatpakken. Niemand was echter specifiek naar iets op zoek, maar na een dag slenteren had toch iedereen een tas vast. Ongeacht of je het nodig hebt, de sfeer zorgt ervoor dat je enthousiast met je pinpas in de aanslag staat om iets te kopen.
Toen we ongeveer de hele dag slenterend de stad door waren gegaan, hadden we rond 7 uur wel genoeg gehad. Het werd tijd voor wat eten.
Aangezien het lopen ons een beetje lui maakte gingen we onderweg naar het appartement bij de eerste de beste tent wat eten. Heel toevallig bleek dit wederom die traditionele chaotische Italiaan te zijn. Na het eten gingen we de buurt rondom Piazza Navona en het Pantheon ontdekken.
En na een lange zoektocht naar een koelkastmagneet van Italië, mochten we eindelijk rusten.

De volgende dag moesten we alweer vroeg ons bedje uit en onszelf en het appartement klaarmaken voor vertrek.
Om 10 uur kwam de contactpersoon van het appartement de sleutel overnemen en konden wij aan ons avontuur naar het vliegveld beginnen.
De drukte van Rome trotseren met al je bagage en aankopen is niet een makkelijke taak. Het vergde veel inspanning en coördinatie om je te grote koffer precies tussen alle toeristen te mikken en niet iemands tenen eraf te rijden.
Gelukkig was het in de metro iets rustiger dan erbuiten. Na een inspannend avontuur kwamen we aan bij het bagagedepot van het centrale station in Rome.

Hier konden we onze bagage achterlaten en nog even 2 uurtjes genieten van Rome. De term genieten is misschien niet erg gepast aangezien het de hele tijd geregend heeft.

Na nog eens 2 uur slenteren gingen we richting vliegveld, dit was vrij makkelijk aangezien er een directe verbinding met de trein beschikbaar was. Eenmaal aangekomen op het vliegveld was het inchecken, door de douane en vliegen. Na zo'n 3 uurtjes in totaal landden we in Düsseldorf. Nu was het nog de auto ophalen en terug naar de stad aan de maas. Gelukkig was iedereen nog in goede staat en verliep de terugreis dus ook soepel. Om half 11 waren we weer thuis in Maastricht en konden we nog even lekker bijkomen op de bank.

Met vriendelijke groet,

Thom Hos

Nog meer foto's

Klik hier om naar de vorige pagina te gaan