’Kijk waartoe wij 50-plussers bereid zijn’

Carrière Oudere werkzoekenden

Discussie op een vrijdagbijeenkomst van de Veghelse Stichting Sterk Verder.

Discussie op een vrijdagbijeenkomst van de Veghelse Stichting Sterk Verder. © WERRY CRONE

Werkloze 50-plussers komen nauwelijks meer aan een baan. In Veghel hebben oudere werkzoekenden de krachten gebundeld: ze geven elkaar cursussen en tips en doen projecten voor bedrijven in de hoop bij hen op te vallen.

Willy de Poorter (58) zat al bij de carnavalsvereniging, sinds kort is hij ook bestuurslid facilitaire zaken bij de plaatselijke voetbalclub. Niet alleen om zich weer eens ergens anders nuttig te maken, maar ook omdat hij er zo een enorm netwerk bij krijgt. Allemaal nieuwe contacten die misschien wel een baan voor hem weten.

Frank Spee (56) vertelt dat hij thuis een boekje heeft met visitekaartjes. Bij ieder kaartje documenteert hij zorgvuldig bij welke gelegenheid hij de persoon heeft ontmoet, en waar hun gesprek over ging. Stel dat die persoon belt, dan weet hij meteen wie het is.

Mans van de Laar (54) zit op Twitter. Hij volgt lokale wethouders en potentiële werkgevers. Af en toe stuurt hij een berichtje waarvan hij weet dat het hun interesse zal wekken. Wie weet wat het oplevert.

Iedere vrijdag komen ze bij elkaar, de vijftien leden van de Veghelse Stichting Sterk Verder. Ze zijn hoogopgeleid, werkzoekend en ’oud’. Dat wil zeggen, ouder dan 45 jaar, de meesten in de 50. Ze weten allemaal wat dat betekent: ’past niet in het team’, ’overgekwalificeerd’, ’niet kneedbaar’, ’te veel door de wol geverfd’.

Het UWV Werkbedrijf, de instantie die zich namens het ministerie van sociale zaken en werkgelegenheid onder andere bezighoudt met werkloosheid en arbeidsbemiddeling, noemt leeftijd een bepalende factor voor het vinden van een baan. Vorig jaar was 22 procent van alle werkzoekende werklozen 55 jaar of ouder, terwijl van alle mensen die werden aangenomen maar 2 procent 55-plus was. Volgens het UWV worden 55-plussers bovendien relatief vaker aangenomen voor tijdelijke banen van korter dan een half jaar, zonder uitzicht op een vast contract.

Sterk Verder is er echter de groep niet naar om bij de pakken neer te gaan zitten. Het wekelijkse rondje waarin de lotgenoten kort hun ervaringen met elkaar delen – „vier sollicitaties, acht afwijzingen” – vormt slechts een zijdelings agendapunt. De leden nemen bovenal het heft in eigen handen: ze wisselen tips en contacten uit, ze bouwden een website waar ze zichzelf mét uitgebreide CV’s presenteren, ze geven elkaar presentaties over solliciteren, netwerken en LinkedIn. Bovendien brengen ze zichzelf onder de aandacht bij bedrijven door stages en werkervaringsplekken te regelen, of door projecten voor hen uit te voeren.

Zo vroeg een groot afvalverwerkingsbedrijf in de regio of ze voorlichting wilden geven aan scholen over een milieuvriendelijke afvalverwerkingsmethode. „Door dat soort dingen te doen, geven we een signaal af: kijk waartoe wij bereid zijn”, zegt Herman Kalfsterman (57). Hij was ooit directeur van een reclamebureau, maar dat ging failliet omdat de eigenaar de stekker eruit trok. Sindsdien is hij op zoek, nu bijna twee jaar lang. „Het is niet de bedoeling dat we een club worden die gratis klussen opknapt, maar dit is wel een mogelijkheid om jezelf te profileren. Stel dat er later een baan vrij komt bij dat bedrijf, dan gaan we er vanuit dat het bedrijf dan aan één van ons denkt.”

Eerder deed de groep een project voor Warchild. De leden zetten een virtueel bedrijf op, en zamelden samen met leerlingen van een middelbare school producten in bij bedrijven en verkochten die via internet. Ze verdienden er 2.600 euro mee, die ze overmaakten aan Warchild. Het leverde echter geen enkele baan op. Ze waren namelijk nauwelijks in contact gekomen met de leidinggevenden van de bedrijven. Daarom maakten ze brochures en gingen ze in een fietstocht met speciaal voor de gelegenheid gedrukte T-shirts bij 250 bedrijven langs om de brochures persoonlijk af te geven. Leverde ook niets op.

Tegenwoordig pakken ze het anders aan. Door een werkervaringsplek of stage bij werkgevers, kunnen de leden pas écht laten zien wat ze waard zijn. „Het gaat erom dat we de kans krijgen de vooroordelen te ontkrachten”, zegt De Poorter. Hij zoekt zelf al twee jaar werk als operationeel manager, liefst als verandermanager. In de tussentijd zette hij mede Sterk Verder op. „Er zijn heus 50-plussers die op hun werk hun tijd uitzitten. Wij zijn zo niet. Als ik nu zestig uur per week zou moeten werken, ook goed!”

De aanpak van Sterk Verder werpt zijn vruchten af. Sinds de oprichting eind 2009 hebben al vijftien leden, 40 procent van de totale instroom, een baan gevonden via Sterk Verder. Geen van de leden bleek gebaat bij de hulp van de coaches van het UWV, of reïntegratietrajecten. Kalfsterman, die pas sinds een maand lid is, heeft dan ook goede verwachtingen. „In die paar weken dat ik hier kom, heb ik al leden zien vertrekken. Dat is een goed teken. Wie een baan vindt, heeft ons niet meer nodig.” Niet alleen de projecten met werkgevers, ook de sessies ’persoonlijke ontwikkeling’ zijn erg nuttig, vindt Kalfsterman. „We stellen elkaar kritische vragen. Waarom reageer je op bepaalde vacatures? Wat zijn je sterke en zwakke punten? Daar leer je veel van.”

Bovendien kunnen de leden van elkaars netwerk gebruikmaken. „Ieder van ons kan je vier mappen vol verstuurde sollicitatiebrieven laten zien, maar dat is voor onze categorie toch vaak niet de manier”, zegt voorzitter René Jansen (56). „We moeten het vooral hebben van de contacten.” Zelf is hij daar een goed voorbeeld van. Een bevriende notaris bracht Jansen en De Poorter voor Sterk Verder in contact met de oud-directeur van voedselgroothandel Sligro. „We hadden een oriënterend gesprek, om te peilen wat hij van Sterk Verder vond. Voordat ik wegging heb ik mijn CV bij hem achtergelaten. De levensmiddelenhandel is niet mijn vakgebied, maar je weet nooit. Een paar weken later kreeg ik een telefoontje. De oud-directeur bleek nog niet zo lang geleden een juweliersketen te hebben overgenomen.

Bron: © Trouw 2011.


Klik hier om naar de vorige pagina te gaan